Biuro Informacji Gospodarczej

Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r.  o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. Nr 81, poz. 530) zastępuje dotychczasową ustawę z dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych. Wprowadza ona szereg zmian w stosunku do dotychczasowego stanu prawnego.
Biuro Informacji Gospodarczej, gromadzi informacje gospodarcze na temat rzetelności płatniczej przedsiębiorców i konsumentów. Ze względu na to, iż BIG-i gromadzą informacje gospodarcze, każdy przedsiębiorca ma możliwość przekazania danych (informacji negatywnych) na temat swojego dłużnika – innego przedsiębiorcy do Ewidencji Dłużników.
Dotychczas swoich dłużników do BIG-ów mogły wpisywać jedynie wymienione w ustawie podmioty gospodarcze. Co więcej w momencie, gdy zaległości zostały sprzedane np. firmom windykacyjnym, informacje o nierzetelnych płatnikach znikały z obiegu rynkowego.

Nowa ustawa regulująca działalność biur informacji gospodarczej weszła w życie 14 czerwca.

W związku z wprowadzonymi zmianami, dłużników mogą wpisywać do BIG-ów także osoby prywatne (pracownicy, konsumenci, klienci różnych firm i instytucji).

Następną grupą, która zyskała prawo do umieszczania w BIG-ach swoich dłużników są zakłady budżetowe gmin, szpitale, fundacje, stowarzyszenia i spółdzielnie. Zgodnie z przepisami nowej ustawy do BIG mogą już dopisywać swoich dłużników także wierzyciele wtórni, którzy długi zakupili.

Znowelizowana ustawa zaszkodzi  przede wszystkim niepłacącym alimentów, którzy figurują w rejestrach urzędów gmin. Władze te będą mogły zgłosić takie osoby do biur informacji gospodarczej. Każdy rodzic, które nie otrzymuje alimentów, a posiada odpowiedni wyrok sądu, ma  możliwość dopisania dłużnika. Udoskonalono również wymianę informacji pomiędzy różnymi podmiotami przetwarzającymi dane o dłużnikach. Stworzono podstawy prawne do wymiany danych pomiędzy BIG oraz innymi bazami danych w kraju i zagranicą.

-- Mała księgowość internetowa

← Rejestracja obrotu za pomocą kasy fiskalnej		Korzyści z zastosowania się do interpretacji podatkowej →