Biuro Rachunkowe

od 89 zł miesięcznie

  • Obsługa JPK – bez dopłat.
  • Pełna odpowiedzialność za dokumentację.
  • Wygodne dostarczanie dokumentów.

ZLEĆ SWOJĄ KSIĘGOWOŚĆ

Porównaj ceny

Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych

Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (ZFŚS) przeznaczony jest na finansowanie działalności socjalnej na rzecz pracowników i ich rodzin (także emerytów i rencistów wraz z rodzinami) oraz na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych (ośrodków wczasowych, sanatoriów, ogrodów działkowych, żłobków i przedszkoli). W ramach działalności socjalnej pracodawca powinien „zaspokajać” potrzeby bytowe, socjalne i kulturalne upoważnionych do korzystania z niego. Dotyczy to organizowania różnych form krajowego wypoczynku (również dofinansowania wczasów), działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, udzielania pomocy materialnej, rzeczowej, a także zdrowotnej.

Zasady tworzenia funduszu socjalnego
Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych tworzą pracodawcy zatrudniający wg stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, a także prowadzący działalność w formach organizacyjno-prawnych jednostek sektora finansów publicznych (sfera budżetowa).
Pracodawcy rozpoczynający działalność w trakcie roku – zobowiązani do utworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych – tworzą ten fundusz dopiero od następnego roku kalendarzowego. Odroczenie tego obowiązku dotyczy jedynie rozpoczynających działalność po raz pierwszy.
Pracodawcy zatrudniający mniejszą liczbę pracowników (w przeliczeniu na pełne etaty) mogą utworzyć ZFŚS lub wypłacać świadczenia urlopowe. Możliwe jest także nie tworzenie funduszu (z wyjątkiem jednostek sektora finansów publicznych). Gdy w jednostce funkcjonuje zbiorowy układ pracy, postanowienie o zwolnieniu z jego tworzenia powinno być zawarte w układzie. Wymagana jest tutaj zgoda związków zawodowych. Zmiana układu wchodzi w życie w terminie w nim określonym. U pracodawców, których pracownicy nie są objęci układem zbiorowym pracy, postanowienia o nieutworzeniu ZFŚS może zawierać regulamin wynagradzania. Regulamin ten pracodawca uzgadnia z zakładową organizacją związkową. Jeżeli w firmie nie działa zakładowa organizacja związkowa, postanowienia regulaminu w sprawie nietworzenia funduszu wymagają uzgodnienia z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów. Regulamin lub jego zmiana wchodzi w życie po upływie dwóch tygodni od dnia podania go do wiadomości. Gdy w jednostce brak jest układu zbiorowego pracy oraz regulaminu wynagradzania, decyzję w sprawie nieutworzenia funduszu i niewypłacania świadczeń podejmuje samodzielnie pracodawca i informuję o tym pracowników do 31 stycznia.
Decyzja o nietworzeniu funduszu może być bezterminowa. Możliwe jest także postanowienie, że zakładowy fundusz świadczeń socjalnych nie będzie tworzony tylko w określonym roku lub latach.
Finansowanie funduszu socjalnego
Fundusz tworzy się z corocznego odpisu podstawowego naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby pracowników. Wysokość odpisu podstawowego na jednego zatrudnionego wynosi 37,5 % przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli była to wyższa kwota). Wynagrodzenie to jest ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Monitorze Polskim nie później niż do 20 lutego każdego roku. Od tej zasady istnieją wyjątki (pracownik zatrudniony w uciążliwych warunkach pracy, pracownik młodociany, pracownik w stosunku do którego orzeczono znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności).
W 2008 roku przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej wyniosło 2666,77 zł, a więc odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych w 2009 roku za pracownika zatrudnionego w normalnych warunkach pracy wynosi 1000,04 zł (2666,77 x 37,5%).
Środki pieniężne przeznaczone na cele funduszu pracodawca powinien gromadzić na wyodrębnionym rachunku bankowym. Równowartość dokonanych odpisów należy przekazywać na rachunek bankowy w określonych terminach: kwotę stanowiącą 75% do 31 mają tego roku, resztę do końca września. Dopiero odprowadzenie ich na rachunek bankowy pozwala na zaliczenie kwot tych w koszty uzyskania przychodu.
Wspomniane terminy nie obowiązują pracodawców zatrudniających według stanu na 1 stycznia danego roku mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, tworzących fundusz na zasadzie dobrowolności.
Środki niewykorzystane w danym roku przechodzą na następny rok.
Świadczenia urlopowe
Pracodawcy zatrudniający wg stanu na dzień 1 stycznia danego roku mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty mogą tworzyć ZFŚS lub wypłacać świadczenia urlopowe.
Świadczenie należy wypłacić w przeddzień urlopu. Przy jego wypłacie nie ma znaczenia, czy wykorzystywany przez pracownika 14-dniowy urlop jest urlopem zaległym z poprzednich lat czy przysługuje pracownikowi za bieżący rok. Ważne jest tylko, aby urlop obejmował 14 kolejnych dni kalendarzowych, zarówno dni robocze, jak też niedziele i święta.
Kwoty wypłaconych świadczeń stanowią koszt pracodawcy w dacie wypłacenia wynagrodzenia pracownikom. Świadczenia te podlegają opodatkowaniu, są jednak wolne od składek. Sposób ich wyliczenia jest analogiczny jak przy odpisach na ZFŚS. Przy obliczeniach brany jest pod uwagę także wymiar czasu pracy.

W ifirma.pl
pełna obsługaJPK

Nowy rok, nowe obowiązki dla przedsiębiorców.

Poznaj zmiany podatkowe w 2018 r.:

Nie czekaj na ostatnią chwilę.

przeczytaj nasz poradnik



Sprawdź ofertę,
którą mamy dla Ciebie

Biuro Rachunkowe

89zł/mc

ZAREJESTRUJ SIĘ