Nie przepłacaj za księgowość

Przenieś się do Biura Rachunkowego IFIRMA już od 149 zł netto/mies.

  • Osobista księgowa
  • Wsparcie w przeniesieniu dokumentów
  • Gotowi na KSeF

Pomożemy Ci przenieść księgowość

Biuro Rachunkowe + KSeF od 149 zł

Napisz na WhatsApp

|
|
10 minut czytania

Szkolenie pracowników po godzinach pracy – czy jest zgodne z prawem?

Szkolenia są dziś stałym elementem funkcjonowania w zakładów pracy, jednak w praktyce wciąż budzą liczne wątpliwości prawne. Szkolenie pracowników po godzinach pracy – czy jest zgodne z prawem? To pytanie regularnie pojawia się zarówno po stronie pracodawców, jak i pracowników, zwłaszcza gdy podnoszenie kwalifikacji odbywa się poza standardowym czasem pracy. Równie istotna pozostaje kwestia finansowa, a mianowicie czy dni szkoleniowe są płatne, a jeśli tak, w jakim zakresie i na jakich zasadach.

Szkolenie pracowników po godzinach pracy

Szkolenie pracowników po godzinach pracy – omówione zagadnienia:

Pokaż więcej ↓

Zmiana formy opodatkowania 2025 – jaka forma opodatkowania jest najlepsza dla firmy jednoosobowej?
infolinia KSeF IFIRMA

Czas pracy pracownika a szkolenia – kiedy udział w szkoleniu jest czasem pracy?

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, w przepisie art. 128, reguluje kwestie związane z czasem pracy pracownika. Zgodnie z § 1 tego przepisu, czasem pracy jest okres, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy. Oznacza to, że czas pracy nie obejmuje wyłącznie faktycznego wykonywania obowiązków służbowych, lecz każdy okres, w którym pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy.

Z przytoczonej definicji wynika kilka podstawowych i praktycznie istotnych wniosków:

  • Po pierwsze – czas pracy ma charakter funkcjonalny, a nie wyłącznie zadaniowy o jego istnieniu nie decyduje faktyczne wykonywanie czynności zawodowych ani ich intensywność, lecz pozostawanie w dyspozycji pracodawcy, a więc gotowość do wykonywania pracy w miejscu i czasie przez niego wyznaczony.

    Przykład: pracownik IT musi być dostępny w określonych godzinach na wypadek awarii systemu. Nawet jeśli w tym czasie nie wykonuje aktywnie żadnych zadań, pozostaje w dyspozycji pracodawcy, więc czas ten wlicza się do czasu pracy.
  • Po drugie – do czasu pracy mogą zostać zaliczone także okresy „bierne”, w których pracownik nie wykonuje realnie pracy, ale nie ma swobody w dysponowaniu swoim czasem (np. oczekiwanie na polecenia, udział w obowiązkowych szkoleniach, przerwy technologiczne, dyżury pełnione w zakładzie pracy).

    Przykład – pracownik uczestniczy w obowiązkowym szkoleniu z BHP w sali szkoleniowej. Nie wykonuje przy tym bieżących obowiązków, ale nie może swobodnie opuścić szkolenia, to czas ten wlicza się do czasu pracy.

  • Po trzecie – o tym, czy dany okres jest czasem pracy, decydują faktyczne okoliczności, a nie nazwa czynności ani subiektywna ocena pracownika czy pracodawcy. Jeżeli pracownik musi pozostawać do dyspozycji pracodawcy, dany okres co do zasady podlega wliczeniu do czasu pracy.

    Przykład – pracownik zostaje wysłany na wyjazdowe szkolenie przez pracodawcę w godzinach popołudniowych. Pomimo że formalnie są to godziny „po pracy”, fakt pozostawania w dyspozycji pracodawcy w określonym czasie i miejscu sprawia, że czas ten zalicza się do czasu pracy.

W konsekwencji taka konstrukcja definicji czasu pracy powoduje, że wszelkie aktywności wykonywane na polecenie lub z inicjatywy pracodawcy, realizowane w określonym miejscu i czasie, mogą rodzić skutki w zakresie rozliczania czasu pracy, wynagrodzenia, pracy w godzinach nadliczbowych oraz prawa do odpoczynku.

W kontekście szkoleń oznacza to, że udział pracownika w szkoleniu może stanowić czas pracy, jeżeli szkolenie jest organizowane lub wymagane przez pracodawcę, odbywa się w określonym przez niego czasie i miejscu oraz pracownik pozostaje w jego dyspozycji. Dotyczy to także szkoleń realizowanych poza standardowymi godzinami pracy. Natomiast szkolenia dobrowolne, podejmowane z inicjatywy pracownika i poza rozkładem czasu pracy, co do zasady nie są wliczane do czasu pracy, ponieważ pracownik nie pozostaje w dyspozycji pracodawcy.

Szkolenia obowiązkowe i nieobowiązkowe pracowników – prawa i obowiązki stron

SZKOLENIA OBOWIĄZKOWE

Szkolenia obowiązkowe to te, które pracownik musi odbyć na polecenie pracodawcy lub wynikają z przepisów prawa (np. BHP, ochrona przeciwpożarowa, szkolenia branżowe wymagane przepisami). Udział w takich szkoleniach zalicza się do czasu pracy, ponieważ pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy i nie może samodzielnie decydować o czasie ani o miejscu szkolenia.

Obowiązki pracodawcy:

  • organizować szkolenia wymagane przepisami prawa lub niezbędne do wykonywania pracy;
  • zapewnić pracownikowi możliwość u;działu w szkoleniu w czasie pracy lub wliczyć czas szkolenia do czasu pracy;
  • pokryć koszty szkolenia, jeśli tak wynika z przepisów lub regulaminu pracy.

Prawa pracownika:

  • otrzymać wynagrodzenie za czas szkolenia (zaliczany do czasu pracy);
  • uzyskać niezbędne warunki i materiały do odbycia szkolenia.

Więcej na temat szkoleń BHP przeczytasz w tym artykule.

SZKOLENIA NIEOBOWIĄZKOWE

Szkolenia nieobowiązkowe mają charakter dobrowolny i najczęściej wynikają z inicjatywy pracownika. Pracodawca nie wymaga ich odbycia, a pracownik decyduje, czy w nich uczestniczyć. W takim przypadku czas poświęcony na szkolenie nie jest wliczany do czasu pracy, chyba że pracodawca ustali inaczej (np. szkolenie w godzinach pracy).

Obowiązki pracodawcy:

  • umożliwiać dostęp do szkoleń, jeśli oferuje je jako dodatkowe wsparcie rozwoju pracowników
  • może dofinansować szkolenia, choć nie jest to obowiązkowe

Prawa pracownika:

  • uczestniczyć w szkoleniu dobrowolnie;
  • w niektórych przypadkach może domagać się zaliczenia czasu szkolenia do czasu pracy, jeśli odbywa się w godzinach pracy.

PODNOSZENIE KWALIFIKACJI ZAWODOWYCH

Zgodnie z przepisem art. 17 Kodeksu pracy pracodawca ma obowiązek ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Może to obejmować zarówno szkolenia obowiązkowe, jak i nieobowiązkowe, poprzez np. dofinansowanie kursów, zapewnienie czasu pracy na naukę, udostępnienie materiałów szkoleniowych czy organizację wewnętrznych szkoleń. Celem jest rozwój kompetencji pracownika, co przynosi korzyść zarówno pracownikowi, jak i pracodawcy.

Obowiązki pracodawcy:

  • ułatwiać podnoszenie kwalifikacji, np. poprzez dofinansowanie kursów, studiów podyplomowych, zapewnienie materiałów, organizację szkoleń wewnętrznych, czas pracy na naukę;
  • nie może ograniczać możliwości uczestnictwa w szkoleniach podnoszących kompetencje zawodowe.
  • Prawa pracownika:

    • korzystać ze wsparcia pracodawcy w zakresie podnoszenia kwalifikacji;
    • rozwijać swoje kompetencje zawodowe, korzystając z oferowanych szkoleń.

    Więcej na temat podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracownika przeczytasz w tym artykule.

    Szkolenia obowiązkowe a podnoszenie kwalifikacji zawodowych

    Szkolenia obowiązkowe oraz podnoszenie kwalifikacji zawodowych są w praktyce często mylone, mimo że stanowią odrębne instytucje prawa pracy, wywołujące różne skutki w zakresie czasu pracy, wynagrodzenia i uprawnień pracownika.

    KRYTERIUM SZKOLENIE OBOWIĄZKOWE PODNOSZENIE KWALIFIKACJI
    OBOWIĄZEK UDZIAŁU tak nie
    PODSTAWA przepisy prawa / polecenie pracodawcy zgoda lub inicjatywa pracodawcy
    CZAS SZKOLENIA czas pracy zasadniczo poza czasem pracy
    WYNAGRODZENIE 100% za urlop szkoleniowy / zwolnienie
    KOSZTY pracodawca zależnie od ustaleń
    URLOP SZKOLENIOWY nie dotyczy tak
    UMOWA SZKOLENIOWA nie możliwa (tzw. lojalnościowa)

    Szkolenie pracowników po godzinach pracy a prawo pracy – obowiązki i prawa stron

    Przepis art. 94(13) Kodeksu pracy reguluje kwestie związaną z czasem odbywania i pokrywania przez pracodawcę kosztów obowiązkowych szkoleń pracowników. Zgodnie z tym przepisem „Jeżeli obowiązek pracodawcy przeprowadzenia szkoleń pracowników niezbędnych do wykonywania określonego rodzaju pracy lub pracy na określonym stanowisku wynika z postanowień układu zbiorowego pracy lub innego porozumienia zbiorowego, lub z regulaminu, lub przepisów prawa, lub umowy o pracę oraz w przypadku szkoleń odbywanych przez pracownika na podstawie polecenia przełożonego, szkolenia takie odbywają się na koszt pracodawcy oraz, w miarę możliwości, w godzinach pracy pracownika. Czas szkolenia odbywanego poza normalnymi godzinami pracy pracownika wlicza się do czasu pracy”.

    Z powyższej regulacji wynika kilka kluczowych wniosków dotyczących szkoleń obowiązkowych i obowiązków pracodawcy:

    • OBOWIĄZEK ORGANIZACJI SZKOLENIA SPOCZYWA NA PRACODAWCY

      Jeśli szkolenie jest niezbędne do wykonywania określonego rodzaju pracy lub stanowiska i wynika z prawa, regulaminu, układu zbiorowego, umowy o pracę lub polecenia przełożonego, to pracodawca musi je zapewnić

    • KOSZTY SZKOLENIA PONOSI PRACODAWCA

      Szkolenia obowiązkowe odbywają się na koszt pracodawcy, pracownik nie ponosi wydatków związanych z jego uczestnictwem.

    • PREFEROWANE SĄ GODZINY PRACY

      Pracodawca powinien organizować szkolenia w godzinach pracy, jeśli jest to możliwe, co zmniejsza konieczność zaangażowania pracownika poza jego normalnym czasem pracy.

    • SZKOLENIE POZA GODZINAMI PRACY WLICZA SIĘ DO CZASU PRACY

      Jeśli szkolenie odbywa się po godzinach pracy, czas jego trwania zalicza się do czasu pracy, co ma znaczenie dla wynagrodzenia i ewentualnego rozliczenia nadgodzin.

    Obowiązki i prawa pracodawcy
    Obowiązki pracodawcy:
    • organizować szkolenia niezbędne do wykonywania pracy lub wymagane przepisami prawa, regulaminem, układem zbiorowym lub umową o pracę;
    • pokrywać wszystkie koszty szkolenia;
    • zapewnić możliwość odbycia szkolenia w godzinach pracy, jeśli jest to możliwe. jeśli szkolenie odbywa się poza godzinami pracy, czas jego trwania należy wliczyć do czasu pracy pracownika i odpowiednio wynagrodzić (wpływa to też na nadgodziny);
    • zapewnić pracownikowi niezbędne materiały i odpowiednie warunki do udziału w szkoleniu;
    • informować pracowników o prawie do szkoleń i ogólnych zasadach polityki szkoleniowej. nie jest wymagane ujawnianie całej polityki, ale każda zmiana ogólnych zasad musi być przekazana pracownikom;
    • ułatwiać pracownikom zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności, zarówno z inicjatywy pracodawcy, jak i pracownika.;
    • Ważne: niepokrycie kosztów obowiązkowego szkolenia przez pracodawcę stanowi wykroczenie przeciwko prawom pracownika i podlega karze grzywny od 1 000 zł do 30 000 zł (art. 281 pkt 5d Kodeksu pracy).

    Prawa pracodawcy:
    • kontrolować organizację szkoleń w firmie zgodnie z przepisami prawa i regulaminem;
    • wydawać polecenia dotyczące obowiązkowych szkoleń, które pracownik ma obowiązek wykonać.
    Obowiązki i prawa pracownika
    Obowiązki pracownika:
    • uczestniczyć w obowiązkowych szkoleniach wynikających z przepisów prawa, regulaminu, układu zbiorowego, umowy o pracę lub polecenia przełożonego;
    • stosować się do zasad i harmonogramu szkolenia, jeśli odbywa się w godzinach pracy lub na polecenie pracodawcy.
    Prawa pracownika:
    • otrzymać wynagrodzenie za czas szkolenia (zaliczany do czasu pracy), również jeśli odbywa się poza normalnymi godzinami pracy;
    • pracownik powinien być poinformowany o prawie do szkoleń i ogólnych zasadach polityki szkoleniowej pracodawcy;
    • korzystać z materiałów i warunków zapewnionych przez pracodawcę do odbycia szkolenia
    • nie ponosić kosztów obowiązkowego szkolenia;
  • szkolenie po godzinach pracy jest traktowane jak czas pracy, co wpływa na wynagrodzenie i ewentualne nadgodziny.
  • Czy szkolenie pracowników po godzinach pracy jest płatne?

    Co do zasady szkolenie pracowników po godzinach pracy jest płatne, jeśli jest obowiązkowe, zatem czas jego trwania wlicza się do czasu pracy, a pracownik otrzymuje wynagrodzenie (również ewentualne nadgodziny). Z kolei dobrowolne szkolenie po godzinach pracy zazwyczaj nie jest płatne, chyba że pracodawca postanowi inaczej.

    Urlop szkoleniowy – kiedy pracownik może z niego skorzystać?

    Pracownik może skorzystać z urlopu szkoleniowego, jeśli uczestniczy w szkoleniu lub kursie związanym z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych. Czas urlopu szkoleniowego zalicza się do czasu pracy, a pracownik zachowuje wynagrodzenie. Pracodawca ma obowiązek ułatwiać udział w szkoleniu, np. poprzez zgodę na urlop lub pokrycie kosztów, jeśli szkolenie jest obowiązkowe lub związane z podnoszeniem kwalifikacji.

    W przepisach art. 103(1) i art. 103(2) Kodeksu pracy wynikają istotne kwestie dotyczące urlopu szkoleniowego w ramach podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Zgodnie z art. 103(1) § 1, przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych należy rozumieć zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, zarówno z inicjatywy pracodawcy, jak i za jego zgodą.

    Pracownikowi uczestniczącemu w podnoszeniu kwalifikacji przysługują dwa podstawowe uprawnienia:

    • urlop szkoleniowy
    • zwolnienie z całości lub części dnia pracy, umożliwiające punktualne uczestnictwo w obowiązkowych zajęciach oraz przebywanie na nich przez wymagany czas.

    Za czas zarówno urlopu szkoleniowego, jak i zwolnienia od pracy pracownik zachowuje prawo do pełnego wynagrodzenia, co oznacza, że nie traci on żadnych świadczeń z tytułu nieobecności w pracy.

    Zgodnie z przepisem art. 103(2)§ 1 Kodeksu pracy urlop szkoleniowy przysługuje w określonym wymiarze, zależnie od rodzaju egzaminu lub etapu kształcenia:

    • 6 DNI – dla pracownika przystępującego do egzaminów eksternistycznych;
    • 6 DNI – dla pracownika przystępującego do egzaminu maturalnego;
    • 6 DNI – dla pracownika przystępującego do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie lub egzaminu zawodowego.
    • 21 DNI W OSTATNIM ROKU STUDIÓW – na przygotowanie pracy dyplomowej oraz przygotowanie się i przystąpienie do egzaminu dyplomowego.

    Urlopu szkoleniowego udziela się tylko w dni, które są dla pracownika dniami pracy, zgodnie z jego obowiązującym rozkładem czasu pracy. Oznacza to, że urlop szkoleniowy nie wpływa na czas wolny czy dni ustawowo wolne od pracy.

    Dodatkowo należy wskazać, że poza regulacją zawartą w Kodeksie pracy istnieją również przepisy szczególne, które odrębnie przewidują możliwość skorzystania przez pracownika ze zwolnienia od pracy lub urlopu w określonym wymiarze, niezależnie od instytucji urlopu szkoleniowego. Przykładem są przepisy ustawy – Prawo o adwokaturze, które przyznają pracownikowi prawo do zwolnienia od pracy w związku z przystąpieniem do egzaminu wstępnego oraz egzaminu adwokackiego, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

    Przykład: urlop szkoleniowy na przygotowanie do egzaminu adwokackiego w ramach podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

    Zgodnie z przepisem art. 78c ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze:

    • „Pracownikowi przysługuje prawo do urlopu płatnego w wysokości 80% wynagrodzenia, w wymiarze 30 dni kalendarzowych, na przygotowanie się do egzaminu adwokackiego. Z uprawnienia tego można skorzystać tylko raz [por. ustęp 1]”.
    • „Pracownikowi przysługuje zwolnienie od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w celu uczestniczenia w egzaminie wstępnym i adwokackim [por. ustęp 2]”.

    Wniosek praktyczny:

    • urlop szkoleniowy w tym przypadku traktowany jest jako czas pracy (zatem jest płatny), ale wynagrodzenie to wynosi 80% podstawy;
    • pracownikowi przysługuje prawo do urlopu płatnego w wymiarze 30 dni;
    • pracodawca nie może odmówić pracownikowi tego urlopu, ponieważ jest on prawnie zagwarantowany;
    • w przypadku przystąpienia przez pracownika do egzaminu trwającego cztery dni, pracownikowi przysługuje zwolnienie od pracy z zachowaniem prawa do 100% wynagrodzenia.

    Przykład zastosowania w pracy:

    Tomasz Nowak, prawnik zatrudniony w kancelarii, rozpoczyna przygotowania do egzaminu adwokackiego. W tym czasie może skorzystać z 30-dniowego urlopu szkoleniowego płatnego w 80% wynagrodzenia, a w dni egzaminu otrzymuje pełne zwolnienie od pracy z zachowaniem 100% wynagrodzenia.

    Podsumowanie

    Szkolenia po godzinach pracy są zgodne z prawem. Jeśli są obowiązkowe, czas szkolenia wlicza się do pracy, a pracownik otrzymuje wynagrodzenie. Szkolenia dobrowolne zwykle nie są płatne. Pracownik może też korzystać z urlopu szkoleniowego, np. na przygotowanie do egzaminu zawodowego, z zachowaniem częściowego wynagrodzenia. Kluczowe jest, aby pracodawca organizował, finansował i ułatwiał udział w szkoleniach, a pracownik wiedział, jakie ma prawa.

    Autor ifirma.pl

    Adrianna Glapiak

    Autorka tekstów prawnych na ifirma.pl. Prawnik posiadająca wieloletnie doświadczenie w doradztwie prawnym oraz podatkowym. Na co dzień swoją wiedzę i doświadczenie poszerza dzięki pracy jako specjalista do spraw prawnych, a czas wolny poświęca na podnoszenie kwalifikacji w zakresie aspektów prawnych w e-commerce i social mediach oraz szeroko pojętym prawie autorskim.

    Dodaj komentarz

    Zachęcamy do komentowania naszych artykułów. Wyraź swoje zdanie i włącz się w dyskusje z innymi czytelnikami. Na indywidualne pytania (z zakresu podatków i księgowości) użytkowników ifirma.pl odpowiadamy przez e-mail, czat lub telefon – skontaktuj się z nami.

    Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

    Administratorem Twoich danych osobowych jest IFIRMA S.A. z siedzibą we Wrocławiu. Dodając komentarz na blogu, przekazujesz nam swoje dane: imię i nazwisko, adres e-mail oraz treść komentarza. W systemie odnotowywany jest także adres IP, z wykorzystaniem którego dodałeś komentarz. Dane zostają zapisane w bazie systemu WordPress. Twoje dane są przetwarzane na podstawie Twojej zgody, wynikającej z dodania komentarza. Dane są przetwarzane w celu opublikowania komentarza na blogu, jak również w celu obrony lub dochodzenia roszczeń. Dane w bazie systemu WordPress są w niej przechowywane przez okres funkcjonowania bloga. O szczegółach przetwarzania danych przez IFIRMA S.A dowiesz się ze strony polityki prywatności serwisu ifirma.pl.

    Może te tematy też Cię zaciekawią

    Biuro rachunkowe - ifirma.pl
    Napisz do nas lub zadzwoń +48 735 209 003