CIT estoński w spółce z o.o. w 2026 – warunki, limity, stawki 9% i 19%, 10% i 20% oraz jak działa po przekształceniu JDG?

×

CIT Estoński – krótkie wprowadzenie

Pojęcie „Estoński CIT” pochodzi od modelu opodatkowania dochodów osób prawnych wprowadzonego w Estonii na początku XXI wieku. Jego podstawy wywodzą się z „raportu Meade’a” z 1978 r., który wskazywał na zastąpienie klasycznego CIT-u podatkiem od dystrybucji zysków.

Model ten wdrożono w Estonii w 2000 roku, co przyczyniło się do szybszego wzrostu gospodarczego i inwestycji w tym kraju.

Dnia 1 stycznia 2021 r. Polska stała się trzecim państwem Unii Europejskiej, które udostępniło podatnikom CIT możliwość rozliczenia podatku dochodowego na proinwestycyjnych i uproszczonych zasadach, opartych na koncepcji podatku od zysków dystrybuowanych (ang. Distributed Profits Tax).

Przepisy dotyczące estońskiego CIT, czyli ryczałtu od dochodów spółek, wprowadzono w 2020 r., a od 2022 r. obowiązuje uproszczona i bardziej dostępna wersja systemu – Estoński CIT 2.0

Polski CIT klasyczny a CIT estoński

Klasyczny CIT to podatek dochodowy od osób prawnych, w którym opodatkowaniu podlega osiągnięty dochód spółki. Podatek jest płacony na bieżąco – niezależnie od tego, czy zysk zostanie wypłacony wspólnikom, czy pozostanie w firmie.

Stawka klasycznego CIT wynosi co do zasady 19%, a dla małych podatników i nowych firm 9%. Podatnicy są zobowiązani do prowadzenia pełnej rachunkowości podatkowej, wykazywania kosztów uzyskania przychodów oraz wpłacania zaliczek w trakcie roku (miesięcznie lub kwartalnie, ew. uproszczonych).

Estoński CIT (ryczałt od dochodów spółek) jest alternatywną formą opodatkowania osób prawnych, w której podatek jest płacony dopiero w momencie wypłaty zysku wspólnikom. Dzięki temu spółka może reinwestować wypracowane środki bez bieżącego obciążenia podatkiem. System ten upraszcza rozliczenia, ponieważ nie wymaga ustalania podatkowych kosztów uzyskania przychodów. Efektywne opodatkowanie jest również niższe niż w klasycznym CIT i wynosi 20% dla małych podatników oraz 25% dla pozostałych podatników.

W klasycznym CIT jest możliwość pomniejszenia dochodu o odliczenia lub ulgi (np. ulga na ekspansję, BR, na robotyzację, darowizny itd), zaś w estońskim CIT nie przewiduje się dodatkowych odliczeń od podstawy opodatkowania.

Szczegółowe informacje o klasycznym opodatkowaniu osób prawnych przeczytasz w artykule: Podatek CIT – czym jest? Jak go obliczyć i kto musi go płacić? Kluczowe informacje

Wielu przedsiębiorców myli klasyczne stawki CIT ze stawkami obowiązującymi w estońskim CIT. To dwa zupełnie różne systemy.

Same nominalne stawki w klasycznym CIT mogą sugerować niższe obciążenie podatkowe, jednak warto mieć na względzie, że 9% CIT nie oznacza 9% całkowitego podatku.

Po wypłacie dywidendy pojawia się jeszcze PIT wspólnika. W praktyce efektywne opodatkowanie bywa więc wyższe niż sama stawka 9%. To właśnie dlatego wiele firm zaczęło interesować się estońskim CIT – mechanizm estońskiego CIT działa inaczej.

Wspólnik może odliczyć część podatku zapłaconego przez spółkę, dzięki czemu efektywne opodatkowanie całego zysku często okazuje się niższe niż w klasycznym modelu.

Źródło: Przewodnik Estoński CIT 2.0; Ministerstwo Finansów

Wysokość opodatkowania: estoński CIT a klasyczny CIT na przykładach

Przykład dla małego podatnika

Przykład dla dużego podatnika

Źródło: biznes.gov.pl

CIT estoński warunki

WARUNEK NR 1 – WSPÓLNIKAMI MUSZĄ BYĆ OSOBY FIZYCZNE

Jednym z najważniejszych warunków jest struktura właścicielska. Wspólnikami spółki korzystającej z estońskiego CIT mogą być wyłącznie osoby fizyczne. Oznacza to, że udziałowcem nie może być:

• inna spółka z o.o.,
• fundacja,
• fundusz inwestycyjny,
• holding,
• zagraniczna osoba prawna

WARUNEK NR 2 – BRAK UDZIAŁÓW W INNYCH PODMIOTACH

Spółka korzystająca z estońskiego CIT co do zasady nie może posiadać:

• udziałów,
• akcji,
• ogółu praw i obowiązków,
• tytułów uczestnictwa w funduszach.

WARUNEK NR 3 – ODPOWIEDNI POZIOM ZATRUDNIENIA

Standardowo spółka powinna zatrudniać pracowników:

• minimum 3 pracowników na umowę o pracę (na pełne etaty, poza samymi właścicielami) przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku, gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych – przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym (w przypadku małego podatnika 1 osobę), lub
• co najmniej 3 osoby na umowach innych niż umowa o pracę (np. zlecenie), ale wtedy łączny koszt ich wynagrodzeń musi wynosić co miesiąc co najmniej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia w kraju (w przypadku małego podatnika wystarczy 1-krotność) oraz w związku z wypłatą tych wynagrodzeń na podatniku ciąży obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych i składek ZUS.

Do minimalnego poziomu zatrudnienia wlicza się zarówno osoby fizyczne, które podatnik zatrudniał przed przystąpieniem do ryczałtu od dochodów spółek jak i osoby, które zostały zatrudnione przez podatnika już w trakcie opodatkowania ryczałtem. Innymi słowy nie jest konieczne, aby podatnik zwiększał zatrudnienie, jeśli kryterium minimalnego poziomu zatrudnienia jest spełnione w momencie przystąpienia do estońskiego CIT i utrzymane w roku podatkowym.

Istnieją wyjątki dla podmiotów rozpoczynających działalność – wskazane warunki nie dotyczą roku rozpoczęcia działalności gospodarczej i 2 lat podatkowych bezpośrednio po nim następujących, z tym że począwszy od drugiego roku podatkowego podatnik jest obowiązany do corocznego zwiększenia zatrudnienia o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy aż do osiągnięcia wymaganej wielkości zatrudnienia. Natomiast warunek dotyczący wynagrodzeń z umów innych niż umowa o pracę musi być spełniany już od drugiego roku działalności w każdym miesiącu roku podatkowego.

Zaś w przypadku małego podatnika w pierwszym roku opodatkowania ryczałtem warunek zatrudnienia uznaje się za spełniony, jeśli zatrudnia on co najmniej jedną osobę na pełny etat przez wymagany okres lub wypłaca wynagrodzenie co najmniej jednej osobie na podstawie umowy cywilnoprawnej, od której jest obowiązek pobierania zaliczek na PIT i składek ZUS. Od drugiego roku opodatkowania estońskiego mały podatnik musi już w pełni spełniać standardowe wymogi dotyczące zatrudnienia, zarówno w przypadku umów o pracę, jak i umów cywilnoprawnych.

Przykład 1.

Spółka zatrudnia:

• czterech udziałowców na umowę o pracę przez cały rok
• p. Władysława na nieoskładkowaną umowę o dzieło przez cały okres
• p. Alicję na podstawie umowy zlecenia na kwotę 7.000 zł/miesięcznie: w okresie styczeń-marzec, od której pobierane są zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne
• Pana i Panią Nowak – na podstawie umów zlecenia w kwocie 5.000 zł/msc każda (umowy zawarte na cały rok, od których pobierane są zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne)

Do wymaganego limitu można zaliczyć jedynie zleceniobiorców, więc od stycznia do marca warunek zatrudnienia jest spełniony (3 osoby), natomiast od kwietnia pozostają tylko 2 osoby, co oznacza niespełnienie wymogu.

WARUNEK NR 4 – LIMIT PRZYCHODÓW

Przychody uzyskiwane: z wierzytelności, odsetek, pożyczek, opłat leasingowych, poręczeń, gwarancji, praw autorskich, praw własności przemysłowej, ze zbycia instrumentów finansowych oraz z transakcji z podmiotami powiązanymi nie mogą przekraczać 50% wszystkich przychodów spółki.

Uwaga! W okresie opodatkowania ryczałtem nie można sporządzać sprawozdań finansowych zgodnie z MSR.

Jak przejść na estoński CIT?

Aby przejść na estoński CIT należy złożyć zawiadomienie ZAW-RD (zawiadomienie o wyborze ryczałtu) do urzędu skarbowego do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, w którym chcemy zacząć stosować ryczałt. Dodatkowo do ostatniego klasycznego CIT-8 należy dołączyć załącznik CIT/KW.

Przejście na estoński CIT jest również możliwe w trakcie roku – co wymaga dodatkowo zamknięcia ksiąg, sporządzenia sprawozdania finansowego i rozliczenia dotychczasowego CIT oraz złożenia zeznania CIT-8.

Opodatkowanie ryczałtem obejmuje okres bezpośrednio po sobie następujących czterech lat podatkowych i może być automatycznie przedłużone na kolejne okresy bezpośrednio po sobie następujących czterech lat podatkowych, chyba że podatnik złoży informację o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem w deklaracji CIT-8E składanej za ostatni rok podatkowy, w którym podatnik ma być opodatkowany ryczałtem.

Źródło: Ministerstwo Finansów

Co zrobić przed wyborem CIT estońskiego?

Na ostatni dzień roku poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania ryczałtem należy:

• sporządź informację o:
  • różnicach w przychodach i kosztach wraz z informacją o podatku należnym,
  • dochodzie z przekształcenia wraz z informacją o podatku należnym,
• wyodrębnić w kapitale własnym:
  • kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych, które odniesiono na kapitały, wypracowane w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem,
  • kwoty niepokrytych strat, które zostały poniesione w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem.

Korekta wstępna przy wejściu w estoński CIT

Przy przechodzeniu na ryczałt od dochodów spółek często pojawia się obowiązek wykonania tzw. korekty wstępnej. Jej celem jest:

• wyrównanie różnic między wynikiem podatkowym i rachunkowym,
• ustalenie odpowiednich wartości początkowych,
• zabezpieczenie systemu przed podwójnym korzystaniem z preferencji.

Różnice w przychodach i kosztach wykazuje się w załączniku CIT/KW do zeznania rocznego CIT-8.

W deklaracji CIT-8 należy ująć jedynie podatek należny od dochodu z tytułu korekty wstępnej.

Podatek z korekty wstępnej płaci się do końca pierwszego miesiąca roku następnego po zakończeniu opodatkowania ryczałtem.

Przekształcenie z JDG w spółkę z o.o CIT estoński

Przejście z jednoosobowej działalności na spółkę z o.o. może być dobrym momentem na wejście w CIT estoński. Trzeba jednak zrobić to poprawnie pod kątem procedur.

Oficjalne przekształcenie u notariusza (najbezpieczniejsza droga)

Jeśli przekształcenia dokonuje się formalnie (tzw. sukcesja uniwersalna, gdzie spółka automatycznie przejmuje wszystkie umowy i majątek JDG), można wejść na CIT estoński od pierwszego dnia działania spółki.

Pojawia się tu pojęcie tzw. dochodu z przekształcenia (fiskus sprawdza, o ile wzrosła wartość majątku firmy przy zmianie formy prawnej). Przepisy w tym zakresie są jednak korzystne – jeśli podatnik pozostanie na estońskim CIT przez co najmniej 4 lata, obowiązek podatkowy z tego tytułu wygasa i nie powstaje konieczność zapłaty podatku.

Aport (wniesienie firmy do nowej spółki)

Jeżeli zamiast formalnego przekształcenia zostanie założona nowa spółka z o.o., a następnie wniesiony do niej majątek ze “starej działalności” w formie aportu– możliwość wejścia na estoński CIT zostaje w takim przypadku wyłączona na 24 miesiące. Z tego względu istotne jest prawidłowe przeprowadzenie procesu przekształcenia u notariusza.

Przykład 2.

W grudniu 2025 r. przedsiębiorca zdecydował o przekształceniu jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) w jednoosobową sp. z o.o., aby przejść na estoński CIT. Nowa spółka rozpoczęła swój pierwszy, uregulowany w umowie rok obrotowy 1 marca 2026 r. (z końcem 31 grudnia 2026 r.). Właściciel jest jedynym udziałowcem i nie zatrudnia pracowników. W lutym 2026 r. złożył zawiadomienie o wyborze ryczałtu od 1 marca 2026 r. Czy spółka ma prawo do tej formy opodatkowania od tego dnia?

Tak. Przekształcenie JDG w spółkę z o.o. nie jest czynnością restrukturyzacyjną blokującą prawo do ryczałtu. Nowo powstała spółka jest traktowana jako podatnik rozpoczynający działalność, dlatego w pierwszym roku (do 31 grudnia 2026 r.) warunki dotyczące struktury przychodów oraz minimalnego zatrudnienia uznaje się za automatycznie spełnione. Spółka spełnia też kryteria formy prawnej i prostej struktury właścicielskiej (udziałowcem jest wyłącznie osoba fizyczna).

Przedmiot opodatkowania w estońskim CIT

Przedmiot opodatkowania w CIT estońskim to:

• zysk netto wypracowany w okresie opodatkowania ryczałtem, jeśli jest przeznaczony na wypłatę lub pokrycie strat powstałych przed wyborem ryczałtu;
• ukryte zyski oraz wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą (obejmują świadczenia na rzecz wspólników, np. pożyczki, darowizny, reprezentację, koszty niefirmowe, przykładowy katalog znajduje się w art. 28m ustawy CIT);
• dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia lub wniesienia wkładu;
• suma zysków netto osiągniętych w okresie opodatkowania ryczałtem, które nie zostały podzielone lub przeznaczone na pokrycie strat – w przypadku zakończenia opodatkowania ryczałtem;
• nieujawnione operacje gospodarcze (przychody i koszty pominięte w zysku netto)

Deklarację roczną o wysokości dochodu składa się elektronicznie na formularzu CIT-8E wraz z załącznikiem CIT/EZ do końca trzeciego miesiąca kolejnego roku podatkowego. Dokument ten ma charakter informacyjny, natomiast terminy zapłaty podatku zależą bezpośrednio od kategorii dochodu.

Dochód z tytułu ukrytych zysków

W estońskim CIT opodatkowanie zysku jest odroczone do momentu jego dystrybucji. Aby zapobiec unikaniu podatku, ustawodawca opodatkował również tzw. ukryte zyski – czyli wszelkie świadczenia (pieniężne, niepieniężne, odpłatne lub darmowe) wykonywane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz wspólników lub podmiotów powiązanych (posiadających min. 5% udziałów/praw głosu lub wywierających faktyczny wpływ).

Katalog ukrytych zysków jest otwarty . Kluczowym kryterium jest to, czy transakcja wynika z powiązań i wpływu na decyzje spółki oraz czy pozwala osiągnąć taki sam efekt ekonomiczny jak wypłata dywidendy. Przy ocenie bada się nie tylko rynkowość ceny, ale też biznesową zasadność zawarcia danej umowy (np. czy usługa niematerialna była spółce w ogóle potrzebna).

Przykłady ukrytych zysków:

• Udzielone wspólnikom pożyczki oraz koszty odsetek/prowizji od pożyczek otrzymanych od nich przez spółkę.
• Darowizny, prezenty, wydatki na reprezentację oraz pokrywanie prywatnych kosztów wspólników (np. wycieczek) z pieniędzy spółki.
• Wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów, wystąpienia wspólnika lub odsetki od udziału kapitałowego.
• Nadwyżka wartości rynkowej nad ceną transakcji z podmiotem powiązanym.
• Usługi niematerialne (doradcze, zarządzania, udostępniania znaków towarowych) kupowane od podmiotów powiązanych, które nie mają potencjału do ich wykonania lub są spółce zbędne.

Przykład 2.

XYZ Sp. z o.o. jest opodatkowana CIT estońskim. Wspólnicy postanowili pozyskać środki ze spółki w formie pożyczki zamiast dywidendy. Czy taka wypłata stanowi dywidendę?

Nie. Kwota pożyczki udzielonej wspólnikowi (lub podmiotowi powiązanemu) stanowi dochód z tytułu ukrytego zysku podlegający opodatkowaniu. Jej późniejszy zwrot przez wspólnika nie zmienia tego faktu i nie zwalnia z podatku.

(W sytuacji odwrotnej – gdy wspólnik pożycza środki spółce – zwrot kapitału jest neutralny podatkowo, a opodatkowaniu podlegają wyłącznie wypłacane mu odsetki i prowizje).

Przykład 3.

X Sp. z o.o. wykonała remont mieszkania wspólnika za 50 tys. zł, choć rynkowa wartość usługi wynosiła 120 tys. zł.

Różnica między wartością rynkową a ustaloną ceną (70 tys. zł) stanowi ukryty zysk podlegający opodatkowaniu ryczałtem. O uznaniu świadczenia za ukryty zysk decyduje zarówno nierynkowa cena, jak i prywatny charakter usługi wykonanej na rzecz wspólnika.

Przykład 4.

ABC spółka z o.o. produkuje tworzywa sztuczne. Wspólnik wynajmuje spółce niezbędny do jej działalności magazyn (wybudowany z własnych środków i w pełni wyposażony) za rynkowy czynsz 50 tys. zł miesięcznie. Gdyby nie ten najem, spółka musiałaby wybudować własny obiekt lub wynająć go od obcego podmiotu. Jak zakwalifikować tę operację?

Czynsz najmu nie stanowi ukrytego zysku i nie podlega opodatkowaniu. Transakcja ma jasne uzasadnienie ekonomiczne, magazyn jest niezbędny spółce, a warunki umowy są rynkowe i identyczne z tymi, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane.

Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą

Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą obejmuje koszty, które nie realizują celów zarobkowych firmy ani nie służą zabezpieczeniu źródła jej przychodów. W przeciwieństwie do ukrytych zysków, w tym przypadku nie bada się powiązań z kontrahentem – kluczowy jest brak biznesowego uzasadnienia dla danego wydatku. Choć definicja ta nie jest tożsama z kosztami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodów (NKUP), przy ich ocenie można posiłkować się zbliżonymi kryteriami oraz orzecznictwem.

Do tej kategorii zaliczają się również publicznoprawne koszty sankcyjne, takie jak kary, grzywny czy odsetki od zaległości podatkowych. Dochód ten podlega opodatkowaniu ryczałtem w miesiącu wykonania świadczenia, wypłaty lub samego zaksięgowania operacji obciążającej wynik finansowy, co oznacza, że faktyczne uregulowanie płatności nie jest konieczne do powstania obowiązku podatkowego.

Przykład 5.

Spółka DEF zajmuje się produkcją butów. W ramach prowadzonej działalności dokonuje wydatków związanych z opłatą kar, grzywien orzeczonych w postępowaniu karnym. Ponosi również wydatki na rzecz organizacji miłośników zdrowego żywienia. Czy wydatki te podlegają opodatkowaniu?

Tak. Oba wydatki stanowią dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu ryczałtem. Kary i grzywny mają charakter sankcyjny i wynikają z błędów, a nie z samej istoty biznesu. Z kolei finansowanie organizacji zdrowego żywienia nie ma żadnego związku z profilem działalności spółki, jakim jest produkcja obuwia.

Dochód z przekształcenia

Jeśli firma została utworzona w wyniku przekształcenia i w pierwszym roku podatkowym po przekształceniu przechodzi na CIT estoński powinna:

• wykazać dochód z przekształcenia w załączniku CIT/KW oraz zeznaniu CIT-8 składanym do końca trzeciego miesiąca pierwszego roku opodatkowania ryczałtem,
• ustalić podatek należny od dochodu z przekształcenia, według stawki 19%,
• dokonać zapłaty podatku należnego od dochodu z przekształcenia, w całości w terminie do końca trzeciego miesiąca pierwszego roku opodatkowania ryczałtem. Podatek należny można zapłacić również w częściach w okresie nie dłuższym niż 2 lata, licząc od końca pierwszego roku opodatkowania ryczałtem – o sposobie przyjętego rozliczenia należy poinformować w zeznaniu CIT-8.

Dochodem z przekształcenia jest kwota będąca sumą nadwyżek wartości poszczególnych składników majątku, ustalonych dla wyniku finansowego netto, na dzień przekształcenia, ponad ich wartość podatkową.

Zasady odliczania straty podatkowej

Przejście na ryczałt oznacza utratę prawa do rozliczania starych strat podatkowych w trakcie jego trwania (CIT estońskiego), dlatego należy odliczyć je jednorazowo w całości w roku poprzedzającym ryczałt lub poprzez korektę roku jeszcze wcześniejszego.

Jeśli firma zrezygnuje z ryczałtu przed upływem 4 lat, to prawo do odliczenia tych strat przepada, co oznacza konieczność dopłaty podatku z odsetkami.

Po zakończeniu opodatkowania ryczałtem, podatnik będzie uprawniony do rozliczania przyszłych strat (tzn. powstałych po okresie opodatkowania ryczałtem).

Utrata prawa do estońskiego CIT

Utrata prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek następuje w przypadku:

• złożenia informacji o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem;
• niespełnienia któregoś z warunków do opodatkowania ryczałtem;
• nieprowadzenia ksiąg podatkowych lub prowadzenia ich w sposób niepozwalający na określenie wyniku finansowego netto w rozumieniu ustawy o rachunkowości;
• przejęcia innego podmiotu w drodze łączenia albo podziału podmiotów lub otrzymania wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części nieopodatkowanego ryczałtem;
• przejęcia przez inny podmiot w drodze łączenia lub podziału podmiotów.

Ponowny wybór estońskiego CIT jest możliwy po upływie 36 miesięcy po roku kalendarzowym, w którym utrata nastąpiła.

Estoński CIT pod lupą fiskusa

W CIT estońskim urzędy skarbowe nie kontrolują klasycznych “kosztów”.Sprawdzają za to, czy nie są wyprowadzane pieniądze ze spółki bez płacenia podatku od dywidendy. Takie wydatki nazywają się ukrytymi zyskami i są od razu opodatkowane (stawką 10% lub 20%).

Oto najczęstsze sytuacje, które urzędnicy biorą pod lupę:

• Auta służbowe: Jeśli samochód spółki jest używany prywatnie przez wspólnika, to automatycznie 50% wszystkich kosztów auta (paliwo, leasing, naprawy) staje się ukrytą dywidendą. Od tej połowy kosztów spółka musi co miesiąc zapłacić podatek.
• Faktury B2B od wspólnika: Jeśli jesteś właścicielem spółki, ale dodatkowo wystawiasz jej faktury ze swojej drugiej działalności (np. za doradztwo czy zarządzanie), urząd bardzo dokładnie sprawdzi, czy te usługi nie są sztuczne i czy ceny nie są zawyżone.
• Pożyczki dla wspólników: Pożyczanie pieniędzy ze spółki na prywatne konto wspólnika w większości przypadków zostanie uznane za ukryty zysk

Estoński CIT: zmiany 2027?

Ministerstwo Finansów pracuje nad projektem nowelizacji ustawy min. CIT, która zawiera następujące zmiany w estońskim CIT:

• Dystrybucja zysku: proponuje się zmiany w zakresie rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto w ryczałcie od dochodów spółek poprzez wprowadzenie domniemania, że każda wypłata lub dystrybucja zysku w jakiejkolwiek formie, po zakończeniu opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, następuje z zysku wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
• Wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą: Wprowadzenie definicji tych wydatków. Mają to być koszty poniesione w innym celu niż osiągnięcie, zachowanie lub zabezpieczenie.
przychodów, a także sankcyjne opłaty publicznoprawne.
• Ukryte zyski: Doprecyzowanie i uszczelnienie definicji ukrytych zysków poprzez usunięcie warunku ich związku z prawem do udziału w zysku. Katalog ukrytych zysków zostanie rozszerzony m.in. o opłaty z tytułu umów najmu lub dzierżawy od podmiotów powiązanych, z tytułu świadczeń usług doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, reklamowych itd, czy wynagrodzenie wypłacone wspólnikowi z tytułu powtarzających się świadczeń niepieniężnych.
• Przejście na estoński CIT: likwidacja możliwości wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek w trakcie trwającego roku podatkowego.
• Formalności przy przejściu na ryczałt: Złagodzenie przepisów (abolicja) – zmiana formy opodatkowania na estoński CIT przed końcem roku podatkowego będzie uznana za skuteczną, nawet jeśli sprawozdanie finansowe nie zostało podpisane lub podpisano je po terminie (przy założeniu, że spełniono pozostałe warunki).
• Liberalizacja warunku zatrudnienia: Propozycja polega na umożliwieniu wliczania do minimalnej wysokości wydatków związanych z wypłatą wynagrodzeń (trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw) wydatków związanych z wypłatą wynagrodzeń na rzecz osób fizycznych zatrudnianych przez podatnika na podstawie umowy o pracę. Proponowany termin wejścia w życie wskazanych zmian został obecnie określony na 1 stycznia 2027 r. Warto jednak zaznaczyć, że pierwotnie regulacje miały obowiązywać już od 2026 r., jednak proces legislacyjny uległ opóźnieniu i projekt nadal pozostaje na etapie prac rządowych, których przebieg można śledzić tutaj.

Podsumowanie

CIT estoński pozwala nie płacić podatku dochodowego tak długo, jak zysk zostaje w firmie i jest reinwestowany. Dopiero przy wypłacie pieniędzy właścicielom pojawia się podatek, ale jego łączna stawka i tak jest niższa niż w klasycznym systemie – wynosi efektywnie 20% dla małych firm i 25% dla większych. Do systemu mogą też dołączyć właściciele jednoosobowych działalności po przekształceniu w spółkę z o.o.

Właśnie teraz, w 2026 roku, mija dokładnie 4-letni cykl dla pierwszych firm, które wybrały ten model w 2022 roku. Jeśli nie złożą one rezygnacji, CIT estoński przedłuży się automatycznie na kolejne 4 lata. Taka wytrwałość się opłaca, ponieważ po pełnych czterech latach całkowicie znika obowiązek zapłaty podatku z tzw. korekty wstępnej, która towarzyszyła wejściu w ryczałt.

Aby jednak bezpiecznie korzystać z tych zalet, udziałowcami spółki mogą być wyłącznie osoby fizyczne, a firma musi utrzymać określone zatrudnienie i nie może inwestować w inne podmioty. Trzeba też uważać na tzw. ukryte zyski, czyli wydatki uznawane przez skarbówkę za potajemne wyciąganie pieniędzy (np. prywatne używanie służbowego auta czy fikcyjne faktury B2B od wspólnika). To szczególnie ważne, bo od stycznia 2027 roku Ministerstwo Finansów planuje kolejne uszczelnienie tych przepisów.