Świadectwo pracy


Po zakończeniu współpracy należy dać pracownikowi świadectwo pracy. Zamieszczamy w nim informacje:

  • o okresie i rodzaju wykonywanej pracy,
  • o zajmowanym stanowisku,
  • o trybie rozwiązania albo okolicznościach wygaśnięcia stosunku pracy,
  • niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego, a w szczególności: wymiar czasu pracy pracownika w czasie trwania stosunku pracy, podstawę prawną rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, urlop wypoczynkowy wykorzystany przez pracownika w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy,
  • wykorzystanie dodatkowego urlopu albo innego uprawnienia lub świadczenia przewidzianego przepisami prawa pracy,
  • okres korzystania z urlopu bezpłatnego i podstawa jego udzielenia,
  • wykorzystanie urlopu wychowawczego,
  • liczba dni, za które pracownik otrzymywał wynagrodzenie chorobowe w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy,
  • wykorzystanie w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, zwolnienia od pracy,
  • okres za który pracownikowi przysługuje odszkodowanie w związku ze skróceniem okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
  • okres odbytej czynnej służby wojskowej lub jej form zastępczych,
  • okres wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze,
  • okresy nieskładkowe, przypadające w okresie zatrudnienia, którego dotyczy świadectwo pracy, uwzględniane przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty,
  • o ewentualnym zajęciu wynagrodzenia za pracę (przepisy postępowania egzekucyjnego).

Pracownik często nie zdaje sobie sprawy, ile rzeczywiście kosztuje swojego pracodawcę. Kosztem nie jest kwota netto, którą otrzymuje na koniec miesiąca. Pracodawca wydaje pieniądze na znalezienie pracownika, na badania lekarskie i szkolenia. Musi stworzyć miejsce pracy wraz z zapleczem socjalnym. Wypełniać mnóstwo dokumentów. Opłacać składki ZUS oraz podatki od wynagrodzeń. Pensja netto wypłacana pracownikowi to około 60% ponoszonych kosztów. Reszta to podatki oraz odprowadzane składki na ubezpieczenia ZUS. To pracodawca ponosi koszt wyposażenia i utrzymania stanowiska pracy, np. wyposażenie biura, narzędzi do pracy, zakup programu komputerowego, fachowej literatury, a na niektórych stanowiskach odzieży roboczej i napojów.

Stąd tak silna pokusa, aby korzystać z umów cywilnoprawnych. Nazywane są “śmieciowymi”, ponieważ nie chronią pracownika tak jak umowa o pracę. Mniej jest formalności przy zatrudnianiu i łatwiej rozstać się z pracownikiem, który nie spełnia naszych oczekiwań. Nie ma on prawa do płatnego urlopu, a w przypadku umowy o dzieło, nie ma konieczności płacenia składek ZUS.

Umowy o pracę różnią się między sobą w zakresie ochrony, jakiej udzielają pracownikowi między innymi poprzez zróżnicowanie okresów wypowiedzenia.



F jak firma, F jak fajne życie